دیدار معنوی مثنوی عشق افلاطونی (13)و نمونه ای از آن در مثنوی گلشن راز(بخش پنجم) در نوشتار پیشین آمد که هروی از شیخ محمود شبستری پرسیده بود چه جوید از رخ و زلف و خط و خالکسی کاندر مقامات

دیدار معنوی مثنویxa0شیر اندر بادیهتصحیح یک اشتباهکسانی که مانند نویسنده این سطور در دوران پهلوی سالهای دبیرستان رامی گذراندند،به یاد می آورند که در حکایت طوطی و بقال مثنوی، از خواندندو بیت زیر چه لذتی م

دیدار معنوی مثنویدرجریزۀ مثنوی(بخش آخر)پس به سر، موجش تو را ساحل بردxa0این قرار و خواب کی عاقل بردxa0سپس موج دریای الهی تو را که از صفات نیک و بد بشری به در آمده ای به ساحلی ایمنمی رساند که هیچ عاقلی را آ

دیدار معنوی مثنویxa0جان جهش (ضربۀ ایحاد)xa0بخش دومxa0مولانا برای به وجود آوردن "ضربۀ ایجاد" ، گاهی از زبان xa0تیز "هزل" هم استفادهمی کند . مثلا جایی در دفتر ششم،برای بازداشتن مخاطب مثنوی از عقب گردِجان انسانی

دیدار معنوی مثنویجان جهش (ضربۀ ایجاد)(بخش نخست)مقدمهعرفان در کلی ترین تعریفش شناخت شهودی و تمام عیار موضوع شناسایی ست .شناختی سریع، بدون مقدمه چینی های عقل منطقی." آفتاب آمد دلیلxa0ِ آفتاب ... "xa0تصوف یا

دیدار معنوی مثنویغارتگران ایمان(بخش نخست)سر آغازxa0برخلاف نظر پاره ای از مولوی شناسان و باور اکثر ادب دوستان، آثار او یکسره خالی ازتوجه به اوضاعxa0 اجتماعی دورانش نبود . مگر می توان آن ذهن حساس را در برج

دیدار معنوی مثنویxa0غارتگران ایمان (2)تلبیس وزیر با نصاریxa0گفت : ای شه ! گوش و دستم را ببُربینی ام بشکاف و لب، در حکمxa0ِ مُر (دستور تلخ و قاطع)بعد از آن در زیر دار آور مراتا بخواهد یک شفاعتگر مراآنگهم از

دیدار معنوی مثنویxa0غارتگران ایمان (3)مولانا در گرماگرم بیان حکایت، پند و اندرزهای خود راxa0 در قالب ابیاتی با مضامینی دیگر ولیدر ارتباط معنایی با محور داستان به خواننده مثنوی می رساند . مثلا در ادامۀ ابی

دیدار معنوی مثنویغارتگران ایمانxa0(بخش پایانی)پیش از ادامۀ حکایت می بایست داوری مولانا را در باره آنxa0وزیر حیله گر دانست .در واقع ازدیدگاه وی کسانی که بر خلافxa0 رشد و سعادت بشری مرتکب جنایت می شوند، بازند

xa0xa0xa0از جاودان, تا همیشه,xa0به توان بی نهایت، یک ِ نام ِ تو نوشتمبه جز آن عدد نیامد به دم ِ سر و سرشتم (1)دو و سه اگر نگارم به نهایتی نیایم (2)که درون خود سرایی ز شک وشماره کشتمتو توان ِ بینهایت؛ پَر ِ شوقِ

دیدار, معنوی, مثنوی,اشتر بُختی,اشتران بختی ایم اندر سَبَقمست و بی خود، زیرxa0ِ محمل های حق ...xa0مولانا این بیت راxa0به مناسبت حکایتی در باره شیخ ابولحسن خرقانی در دفتر ششم مثنوی,سروده است .نظر به اهمیت این تمثی

دیدار, معنوی, مثنوی,xa0حقیقت, عارف کاملعارفان را شمع و شاهد نیست از بیرون خویشخون انگوری نخورده باده شان هم خون خویشهر کسی اندر جهان مجنون لیلی ییxa0شدندعارفان لیلی خویش و دم به دم مجنون خویشساعتی میزان آنی س

دیدار, معنوی, مثنوی,جان جهش (ضربۀ ایجاد)مقدمهعرفان در کلی ترین تعریفش شناخت شهودی و تمام عیار موضوع شناسایی ست .شناختی سریع، بدون مقدمه چینی های عقل منطقی." آفتاب آمد دلیلxa0ِ آفتاب ... "xa0تصوف یا پشمینه پو

دیدار معنوی مثنوی"نورَهان"* ِ استاد محمد علی موحّدجدیدترین تصحیح مثنوی به کوشش استاد موحّد جای خود را در میان کارهای پژوهشگرانسختکوش آثار مولانا باز کرده است . وی در مقدمه ای مبسوط ، بالغ بر صدو شصت ب

دیدار معنوی مثنوینگاهی به طنز وهزل در مثنوی(4)گر تو بهتر می زنی بستان بزنxa0در بخش پیشین سخن بر سر آن بود که مولانا به پیروی از روش تعلیمی شمس ، هزل راxa0مایۀ "جان جهش" رهروان و مخاطبان مثنوی کرده بود .ال

دیدار معنوی مثنویxa0دیدار ِ "جان"xa0حجاب چهرۀ جان می شود غبار تنمxa0خوشا دمی که از آن چهره پرده بر فکنمچگونه طوف کنم در فضای عالم قدسکه در سراچۀ ترکیب، تخته بند تنم... (حافظ)در این که جان همان روان یا روح ا

دیدار معنوی مثنوی xa0 باغ سبز عشق (5) xa0 قافیه اندیش که؟ دلدار کیست؟ پس از آن مولانا اصل و اساس اندیشه و عرفان خود را با رهروان و تمامی آیندگان در میانxa0می گذارد . وی هر آنچه را که سال ها پیش تر از شمس ت

xa0 باغ سبز عشق (6) xa0 xa0 مقام معشوقی هر که عاشق دیدیش، معشوق دان کو به نسبت هست هم این و هم آن مولانادرابیات زیرین سرّ یxa0 از اسرار پنهان در "عرفانxa0ِ عاشقانه" را فاش می کند. [با نگاهی ساده و اجمالی به تار

xa0 دیدار معنوی مثنوی باغ سبز عشق (7) xa0 استغنای حضرت عشق هر ستاره ش خونبهای صد هلال خون عالم ریختن او را حلال .... آنگاه مولانا اندکی پردۀ معشوق الهی بودن را به کناری می برد ، ولی بازبرخویشتن و بررهروان

دیدار معنوی مثنویxa0 xa0 باغ سبز عشق (8) آنگاه مولانا از اعماق دل و جان خویش ماجرای ناز معشوق و نیاز عاشق را در قالب ابیاتی ناب و سرشار از عاطفه بیان می دارد .xa0 ای حیات عاشقان در مردگی دل نیابی جز که در د